Malum, arkadaşlar bir çoğunuzun bildiği üzere ben Gazi Üniversitesi Türk Dili ve Edebiyatı Öğretmenliği 1. sınıf öğrencisiyim. Yaşamımda bundan önce Aydın-Nazilli'de sürdürüyordum ve üniversite nedeniyle artık Ankara'da yaşıyorum. Tabi bu süreç beraberinde bir kaç komik olayıda beraberinde getirebiliyor. Aynen aşağıdaki örnekte olduğu gibi:
Flashback'le 15 Eylül 2008'e dönüyoruz
Bizim okul 15 Eylül Pazartesi eğitim öğretime açılmıştı. Tabi yeni ve çömez bir öğrenci olarak bende yerimi almıştım. Tabii o zamanlar ekonomik olarak rahat okumak amacıyla burs işleri vaktimizin çoğunu alıyordu. Bu burslardan bir taneside Sabancı Vakfı'nın verdiği bursdu. Bende vakit kayetmeyip hemen başvurumu yapmak için işe giriştim. Bu bursa öğrenci işlerinden başvuruyormuşuz. Tabi kampüs büyük ve doğal olarak bende yeni yeni öğreniyorum. Öğrenci işlerine ulaşmak için yola çıktım fakat yerini açıkçası bilmiyordum. Tabi bu durumda başka insanların yardımına ihtiyaç duyuyordum. Kütüphanenin önüne geldim ve öğrenci işlerini sormak için uygun birini aramaya başladım. Malum herkes olamazdı bir öğrenciye sorup arkamızdan çöm diye güldüremezdik kendimizi... Orada yaşlıca bir teyze gördüm. Kıyafetleri o kadar alımlı olmadığı için herhalde burda bir yerde çalışıyordur dedim. Usulca yaklıaştım yanına ve dedim ki:
-pardon teyze! öğrenci işleri nerde acaba?
O da bir güzel yolu tarif etti ve bende gidip öğrenci işelrine burs işlemlerimi hallettim. Aradan iki gün geçti. Tabi biz arkadaşlarla yeni yeni kaynaşıyor, yeni hocalarımızı ve derslerimizi tanıyorduk. Yeni derslerimizden biri Türkiye Türkçesi'ydi. Bende bu dersler sırasında hayatımda yapmadığım bir şeyi yapıyor en önde oturuyordum. Çünkü burası üniversiteydi ve hocaların gözüne girmek önemli bir olaydı. Biz arkadaşlarla muhabbet ediyor hocanın gelmesini bekliyorduk. Derken kapı sesi duydum ve kafamı kapıya doğru yeni hocamı görmek için çevirdiğimde ne göreyim teyze dediğim kadın karşımda...
Bende doğal olarak çok şaşırdım ve önde oturmuş olmanın vermiş olduğu dezavantajla kfamı saklamaya çalışıyordum. Öyle bir durumda kaçınılmazdır, kendi kendime tepki veriyordum:
- Haaa Si...r! İşte şimdi s..tık! gibisine
Ben hocayla göz ghöze gelmemk için aşağıya bir şey düşmüş, onu almaya çalışıyormuş gibisine hareketler yapıyordum. O anda önümde bir karaltı hissettim. Yandaki arkadaş dürttü ve ben kafayı kaldırdım. Doğal olarak hoca karşımda, bende bir bozulma...
Ve işte o anda kadın durup bana:
-sen bana teyze diyen çocuksun değil mi? deyivermesin mi? Sınıf doğal oalrak yerlere yattı. Bende utana sıkıla:
-Evet hocam. ama sizin öğretmen olduğunuzu bilmiyordum kusura bakmayın diye yanıt verdiğimde sınıf bir daha koptu....
İşte üniversite deneyimimin başlarında böyle bir kötü anı yaşamıştım. gelelim ana fikirlere:
1-) Bendeki şans kutupayısı-bedevi denkleminde bile yok..
2-) Her gördüğün yaşlı kadını teyzen zannetme..
3-)Koca kampüste gidipte hocanı denk getirmek her baba yiğidin harcı değildir..
4-)Böyle bir olaydan sonra insan psikolojisinde dersten kalcak mıyım? gececek miyim? Ya hoca bana takarsa? Sendromlarını yaşamak olağandır.
5-) En önde oturmak her zaman hocanın gözüne girdirmez hocanın gözünede batabilirsin...
6-) O kadar kişi arasından hocayı bulduysam o kadar rakam arasından 6lıyıda tuttururum deyip sayısal oynama..( bu maddeyi anlayamayanalr sonuç 3'e bakabilir...)
Sonuçlara da gelecek olursak:
1-) İnce davranıp, saygılı olmak için ona buna teyze amca deme.. Bazen bu teyze amca lafı saygısızlık olabilir.
2-) Dersten kaldım
3-) Sayısal loto bana çıkmadı...
:dandan:dandan:dandan:topuk:puhaha:zuhaha
03-25-2009, 09:24 AM
Normal
